Hisslerimiz karşılıklıymış meyersem...
Çok mutluydum, hep devam edeceğini sanıyordum bu mutluluğun... 8 aya kadar devam etti ilişkimiz.
Ara sıra küçük atışmalarımız olurdu tabi ama biz kıyamazdık bir-birimize
Hep mutlu olucağımızı sanıyorduk ama çabuk çok çabuk sevinmişiz. Meğersem bu mutluluk yarım kalıcakmış. Kavga ettik bir gün, haftalarca konuşmadık, nefes alamaz olduğumu sanıyordum, ama qurur işte..
O kadar çok özledim ki, affetmeye karar verdim. Dayanamadım,gittim yanına. Ama karşılaştığım manzara
*****
Sözlendiğini öğrendim. Hatta bu gün nikahmış...
Bu nasıl bir kader? Bu nasıl bir acı!!!
Ölüyorum sanki, canımın yarısı yok gibi.
Utanıyorum, kanıma dokunuyor bu ayrılık, canımı yakıyor bu bitiş. O gün yalnız nikah kıymadı,aynı zamanda banada,aşkımada kıydı...
Bir yıl geçti,hala unutamıyorum onu, hep aynı acı var yüreğimde,yakıp kavuruyor beni...
Bir kızı olmuş diye duydum. İsmini Hayal koymuş, benim hayallerimi yıkıp kızına koymuş.
Babam çok hasta, son dileği, beni gelinlikte görmekmiş. Babamın son dileğini yerine yetirmek için evleniyorum...
Yine bir «Son Bahar» bir oğlum var artık. Onun adını oğluma verdim.... Bilerek acı çekmek için her gün defalarca sesleniyorum oğluma.
Hert seslendiğimde yüreğime bir hançer saplanıyor sanki. Onu çağırdığımı zann edip seviniyorum bazan... Ama o yok...!
«Benim adım ona lazım olmadı... Onun adıysa benim oğlumda kaldı»...
Yıllar geçip,gitti böylece tam 20 sene. Dile kolay diyicem, dile bile kolay değil. Hep aynı hissleri besledim,azalmadı sevgim,bağlılığım bitmedi.
Şu an görsem yine dolar gözlerim,düyümlenir boğazım,titrer ellerim,sıkılır göğsüm,nefes alamam.
Ama ilk günkü gibi yine bakamam gözlerine...
Yine bir «Son Bahar» yine o, yol, yine aynı cadde, yine ilk karşılaşdığımız gün. Her yıl aynı gün, aynı yere gelir, bir az ağlar giderim. Son nefesime kadar da böyle devam edecek bu ....
Bu gün oğlen saatlerinde iki araba kaza yaptı. İki kişi hayatını kayb etti. Birinci arabada bulunan Nilufer Başak ve ikinci arabayı kullanan Murat Kalkan hayatlarını kayb ettiler
******
Nilufer: Beraber yaşlanamadık, ama beraber ölüyoruz
Murat: Hatırlarmısın? Yani hep aynı şeyi derdim sana
«Önemli olan hikayenin nasıl başladığı,  nasıl devam ettiyi değil, nasıl bittiğidir»
SON 

Yazar: Aytac Qayıb